Húnafjörður
Við Húnafjörð eru þrjú vötn eða lón. Sigríðarstaðavatn, Hópið og Húnavatn. Sveitin suður af Sigríðarstaðavatni heitir Vesturhóp, en þar er stöðuvatn sem heitir Vesturhópsvatn. Sveitin sjálf markast af Vatnsnesfjalli að vestan, en Hópi og Víðidalsá að austan. Sunnan Vesturhóps liggur Línakradalur en hann sveigir svo vestur í Miðfjörð.
Berggrunnur Vesturhóps er blágrýti frá Tertíertímabilinu, en svo liggja klettahálsar eftir miðri sveitinni sem eru leifar hrauna af miðhálendinu. Þessir klettahálsar eru frá fyrri hluta ísaldar. Norðan Vesturhópsvatns eru Nesbjörg sem eru um 4 km löng. Nesbjörgin eru girt 50-80 m háum hömrum á þrjá vegu, en þau enda nyrst í Bjargtá. Hópið fellur til sjávar um Bjargós en það skilur á milli vestur og austur Húnaþings.
Borgarás er klettaháls á milli Vesturhópsvatns og Víðidalsár. Hann rís hæst þar sem svokallað Borgarvirki er. Björg er hins vegar klettarani sunnan Vesturhópsvatns en vestan undir Björgum er Óspakshellir sem skýrður var eftir bróðir Grettis Ásmundarsonar sterka.
Við Sigríðarstaðaós, rétt undan landi er stór klettadrangur sem nefnist Hvítserkur. Þetta er mikill berggangur eða fylling í gossprungu frá fornri eldstöð. Framhald gangsins sést á hömrunum við stöndina suður af Hvítserki. Hvíti liturinn á Hvítserki er fuglasdrit eftir skarfa og ritur.
Þegar jöklar þrýstu landinu niður seint á ísöld var sveitin Vesturhóp nær öll undir sjó og Björg og Nesbjörg voru þá eyjar. Þegar land svo reis á ný varð Vesturhópsvatn að sjávarlóni og mýrlendið sem áður var sjávarbotn tók á sig mynd. Seinna þróaðist Vesturhópsvatn í stöðuvatn og landið hélt áfram að rísa. Sagan segir að skrímsli búi í vatninu en það er víst mjög sjaldséð.
Vatnsdalur
Vatnsdalur er langur og þröngur dalur á flóðasléttum. Vatnsdalsá rennur um dalinn en hún er góð veiðiá. Við mynni dalsins eru hinir óteljandi hólar en þeir eru kallaðir Vatnsdalshólar. Austan þeirra er Flóðið sem er stífluvatn sem Vatnsdalsáin rennur í. Úr Flóðinun streymir hins vegar Hnausakvísl. Austan við Flóðið og Vatnsdalshólana er Vatnsdalsfjall. Sést vel hve fjallið er sigið og hrunið hefur úr því niður í dalinn.
Mikil skriðuhlaup hafa orðið í Vatnsdalsfjalli á sögulegum tíma og að minnsta kosti tveir bæir hafa eyðst vegna þess. Bærinn Skíðastaðir hvarf árið 1545 en Bjarnastaðir árið 1720. Talið er að Vatnsdalshólarnir séu um 10.000 ára gamlir og hafa trúlega myndast í upphafi nútíma.
Margar kenningar eru til um myndun þeirra, en líklegast er að þeir séu eitt stærsta berghlaupið sem hefur runnið niður hlíðar Vatnsdalsfjalls. Það hefur runnið heila 6 km leið yfir þveran dalinn. Vatnsdalshólar eru úr hinum ýmsu bergtegundum eins og balsalti, líparíti og einnig er í þeim mókennt efni. Í þeim hefur einnig fundist ummerki jökulruðnings sem flækir nokkuð ýmsar kenningar um tilurð þeirra. Flestir eru hólarnir keilumyndaðir og standa stakir með stutt bili á milli. Þeir eru í öllum stærðum allt frá litlum þúfum og upp í 40-50 m háa hrauka. Á öðrum stöðum mynda þeir eins konar þyrpingar.
Hólarnir eru ekki aðeins frægir vegna óvissunnar um myndun þeirra þeir eiga sér einnig dökka sögu. Í þeim var forðum aftökustaður og fór síðasta aftakan á Íslandi þar fram á Þrístöpum 12.janúar 1830 rétt við þjóðveginn.