Samfélag
Landnámsmenn mótuðu nýtt samfélag á Íslandi allt fram á Þjóðveldisöld, en með þeim komu trúarbrögð og þjóðtrú tengd náttúrunni. Á Sturlungaöld náði byggðin langt inn í landið og var þá hálendið vel þekkt. Íslendingar höfðu eitt sameiginlegt þing sem var á Þingvöllum og ferðuðust menn úr öllum landsfjórðungum yfir hálendið til þinghalds.
Norrænir bændur fluttu hingað með sér búskaparhætti og verklag, en veðurfar hamlaði kornrækt og gróður átti einnig erfiðara uppdráttar. Búskaparhættir Þjóðveldisaldar héldust nær óbreyttir þar til um miðja 20.öld.
Nautgripir voru algengir fyrr á öldum, en síðar tók sauðkindin við. Mikið var um svín og hænsni, en einnig voru hér geitur og aligæsir. Hestar voru aðallega notaðir við flutninga á fólki og vörum. Hestar voru einnig notaðir til matar, en við kristintöku var neysla þeirra hins vegar bönnuð með öllu.
Hestar, kýr og kindur á Íslandi eru enn af sömu stofnum í dag sem fyrr, en svínastofninn dó út á 17.öld.
Fiskveiðar voru stundaðar mismikið eftir héruðum, en jukust til muna á 13. og 14.öld þegar fiskur var bæði nýttur til neyslu innanlands sem og til útflutnings.